ZORNAE DE INFANSIA

Nèe zornàe longhe de istà
inbriàghe de caldo e de sol,
passàe tra el verde del formènto,
dea mèrica e del suturco
e el moésin dea tèra 'pena aràda,
ièra el dindolàr del mesodì
che ne ciamava a tornar
e a far vasta de ansàne de zoghi
e de straje de nièri e robar fruti
e ciuciàr pànpani, pan e vin
e ganbi de erbe garbe.

Se tornava descalsi,
corendo coi sacheti sue spae
sgionfi de erba par i cunìci
o un brassà de sorghèta
o de strafòjo nòrbio
passando tra piantarèe e morèri
saltando fossi e canaète sute
e drio trozi maciài de boàsse
segnài da solchi fondi dei cari.

Ai primi orti che serava el colmèl,
ne rivava forte l'odor de stala e de magnàr
e la fame, mai cavada, batèva pi' forte
E la corsa svelta ne fassèva tiràr l'ansàna
'pena chiètada sentài 'torno la tola
dopo un segno svelto de crose
e co' la mente za persa
drio novi zoghi e altre marachèe.


©Biblioteca Comunale di Minerbe
Materiale pubblicato su concessione per Il Punto Web