Gh'è 'na luna ciara
chi 'n-urbis
-la sparc pulvar slüsenta
sora 'stu mondu
negro di ciàciari
ne tradimènc-.
Triga i clòr dal'aftùn
stufaghè dal scör.
'Na cicatrice bianca
-lasàda da 'n aroplano-
la firìs al cel.
Gh'è la guera
dalònc.
'N'aftra bruta guera,
Gent chi scampa disparada
chi mör
e i pòp ...
gnanca 'l temp
De deventar granc.
Vardu la luna ...
la gà 'n sbèsul strambu.
L'aria fröda di nuèmbar
la 'm fa slagramàr i òc
-ma saral anùma 'l fröt
a farmi smucignàr?-
Gò vöia de usàr
gò tanta vöia de scampar.
